Lange tijd voelde het alsof ik ergens tussen twee werelden stond.
Tussen twee vaders.
Tussen twee families.
Tussen twee mannenlijnen.
Ik werd geboren als Aura Abegg. Later, toen ik bij mijn nieuwe vader ging wonen, kreeg ik de naam Aura de Klyn.
Als kind voelde ik al heel goed wat daaronder bewoog.
Ik zag dat mijn biologische vader er niet meer was.
Ik wist dat ik nu hoorde bij een ander gezin.
En ik voelde ook hoe ingewikkeld dat soms vanbinnen was.
Door de naam de Klyn te dragen, voelde ik ineens afstand tot mijn biologische broer en zussen van de Abegg-kant. Maar wanneer ik de naam Abegg voelde, voelde ik me juist weer alleen binnen de familie de Klyn.
Eigenlijk voelden beide namen toen niet helemaal passend.
Alsof beide lijnen in mij om erkenning vroegen.
Pas veel later begon ik te begrijpen hoe diep familielijnen in ons doorwerken.
Niet alleen biologische voorouderlijnen.
Maar ook de voorouderlijnen van de mensen die diep verweven zijn met je leven.
Want familie ontstaat niet alleen via bloed.
Soms ontstaat familie ook via liefde en aanwezigheid.
Via sjamanistische reizen en ancestral healing ben ik mijn voorouderlijke lijnen anders gaan ervaren. Niet als iets uit het verleden, maar als levende krachten die nog altijd met ons meebewegen.
Tijdens die reizen begon ik iets heel bijzonders te zien:
Ik heb niet één vaderlijn.
Ik draag twee mannenlijnen in mij.
Twee vormen van kracht.
Twee geschiedenissen die mij dragen.
De één gaf mij het leven.
De ander hielp mij opgroeien.
En ergens onderweg begon ik te voelen dat die twee lijnen elkaar niet tegenwerken, maar juist aanvullen.
Dat zie ik nu ook terug in de manier waarop ik mijn namen leef.
In mijn maatschappelijke werk gebruik ik de naam de Klyn.
Dat is voor mij de energie van bouwen, dragen, organiseren en dingen werkelijk neerzetten in de wereld.
In mijn healingwerk gebruik ik de naam Abegg.
Daar voel ik de bezieling en de verbinding met Great Spirit, mijn Totem, de krachtdieren en alle Spirits waarmee ik mag werken op zielsniveau.
De namen dragen andere krachten.
En ze ondersteunen elkaar.
Het aardse draagt het spirituele.
En het spirituele geeft bezieling aan het aardse.
Ancestral healing gaat voor mij niet alleen over het helen van oude pijn vanuit je bloedlijn. Het gaat over het opnieuw zien welke krachten én kwetsuren er via onze – energetische - familielijnen in ons leven.
De kwetsuren mogen gezien en geheeld worden.
En de krachten mogen opnieuw wakker worden gemaakt, zodat we ermee kunnen werken in ons leven van nu.
Juist wanneer alles naast elkaar mag bestaan, ontstaat er ruimte voor heling.
Waar ik mijn eigen familielijnen steeds beter zie en er mee dans alszijnde een onderdeel van mijn zijn, zie ik ook steeds vaker hoe mensen tijdens healingen niet alleen zichzelf ontmoeten, maar ook de lagen daarachter. Alsof de voorouders mee beginnen te bewegen zodra iemand zichzelf werkelijk opent.
En misschien is dat wel wat ancestral healing werkelijk is:
Het opnieuw leren ontvangen van alles wat via onze voorouders naar ons toe wil stromen.
Hun lessen.
Hun liefde.
Hun kracht.
En tegelijkertijd zacht durven kijken naar de stukken die nog om heling vragen.
Je bent meer dan welkom met jouw hele verhaal.
En met alle voorouders die via jou verder leven.
